renesans

odrodzenie to epoka literacka. Rozwija się w Polsce najpełniej w latach 1543 – 1584. Data pierwsza związana jest z wydaniem „Krótkiej rozprawy” M. Reja, „O karze za mężobójstwo” A.F. Modrzewskiego i „O obrotach ciał niebieskich” M. Kopernika. Rok końcowy polskiego odrodzenia określa data śmierci Jana Kochanowskiego, najwybitniejszego humanisty i poety tej epoki. Główne hasła epoki to „Jestem człowiekiem i nic co ludzkie, nie jest mi obce”, a także humanizm i reformacja.

reformacja

to prąd i ruch społeczny renesansu. Znamienne dla niej było wystąpienie wielkich reformatorów z Lutrem, Kalwinem i Husem na czele. Luter (1517, Wittenberga) głównie przeciwstawił się w swoich tezach o odpustach demoralizacji Kościoła, który uzurpował sobie prawo do nieomylności, a nawet poprzez hojne datki gwarantował ludziom wstęp do biblijnego raju.

kontrreformacja

prąd umysłowy i ruch społeczny baroku. Rozpoczął się po soborze trydenckim (1545-1563), na którym Kościół opracował strategię walki z reformacją.