najważniejsze hasła w pigułce

epoka literacka

odrodzenie to epoka literacka. Rozwija się w Polsce najpełniej w latach 1543 – 1584. Data pierwsza związana jest z wydaniem „Krótkiej rozprawy” M. Reja, „O karze za mężobójstwo” A.F. Modrzewskiego i „O obrotach ciał niebieskich” M. Kopernika. Rok końcowy polskiego odrodzenia określa data śmierci Jana Kochanowskiego, najwybitniejszego humanisty i poety tej epoki. Główne hasła epoki to „Jestem człowiekiem i nic co ludzkie, nie jest mi obce”, a także humanizm i reformacja.

Zobacz artykuł o epoce renesansu na kochamjp.pl.

Renesans to epoka literacka. Rozwija się najpełniej w latach 1543 – 1584. Data pierwsza związana jest z wydaniem „Krótkiej rozprawy” M. Reja, „O karze za mężobójstwo” A.F. Modrzewskiego i „O obrotach ciał niebieskich” M. Kopernika. Rok końcowy polskiego odrodzenia określa data śmierci Jana Kochanowskiego, najwybitniejszego humanisty i poety tej epoki. Główne hasła epoki to „Jestem człowiekiem i nic co ludzkie, nie jest mi obce”, a także humanizm i reformacja.

Zobacz artykuł o epoce renesansu (odrodzenia) na kochamjp.pl.

Termin ten pochodzi od niemieckiej lub francuskiej wersji słowa „nowoczesność”. Oznaczał  nowatorstwo w sztuce, nazwa wszystkich kierunków, które miały wpływ na literaturę w Młodej Polsce. Prąd umysłowy oznaczający nowe kierunki w sztuce i literaturze niejako w opozycji do pozytywizmu. Wiązały się z postawą buntu artystycznego wobec mieszczańskich wartości. Do łask wrócił idealizm i mistycyzm, a pozytywistyczny optymizm zastąpił pesymizm. Termin używany jako równoznaczny do Młodej Polski.

Zobacz artykuł o epoce modernizmu na kochamjp.pl.

Epoka literacka trwająca w latach 1890-1918. Następująca po pozytywizmie była w opozycji do realizmu. Wytworzyła wiele kierunków w sztuce i literaturze, min. symbolizm, ekspresjonizm czy impresjonizm. Inne nazwy epoki brały się z nazw kierunków, a ogólnie okres ten nazywano modernizmem.

Zobacz artykuł o Młodej Polsce na kochamjp.pl.

Epoka literacka. Trwała w okresie pomiędzy dwiema wojnami światowymi, w latach 1918-1939, kiedy Polska odzyskała a następnie utraciła wolność. Charakterystyczny podział na dwa dziesięciolecia. W pierwszym dominowała liryka, wiersze grup poetyckich głoszących zachwyt i radość z powodu odzyskania przez naród wolności. W drugim dziesięcioleciu rozwijała się proza, szczególnie powieść. Najważniejsze grupy poetyckie to Skamander, Awangarda Krakowska, Kwadryga i Żagary. Kierunki w literaturze to ekspresjonizm, katastrofizm i futuryzm.

Zobacz artykuł o międzywojniu na kochamjp.pl

Okres w historii literatury powszechnej lub narodowej, dominuje w nim zazwyczaj dany prąd lub kierunek literacki powstały w zależności od podłoża społecznego.

Epoka literacka, której ramy czasowe są rozmieszczone pomiędzy I i II wojną światową XX w., tj. lata 1918-1939. Charakteryzowała się podziałem na dwa podokresy, dziesięciolecia. W pierwszym dominowała poezja wyrosła na entuzjazmie związanym z odzyskaniem przez Polskę niepodległości. Drugie dziesięciolecie obfitowało w rozwój epiki, głównie powieści, a nastroje dzieł były już mniej witalne.

Więcej na stronie kochamjp.pl – międzywojnie.