międzywojnie

epoka literacka. Trwała w okresie pomiędzy dwiema wojnami światowymi, w latach 1918-1939, kiedy Polska odzyskała a następnie utraciła wolność. Charakterystyczny podział na dwa dziesięciolecia. W pierwszym dominowała liryka, wiersze grup poetyckich głoszących zachwyt i radość z powodu odzyskania przez naród wolności. W drugim dziesięcioleciu rozwijała się proza, szczególnie powieść. Najważniejsze grupy poetyckie to Skamander, Awangarda Krakowska, Kwadryga i Żagary. Kierunki w literaturze to ekspresjonizm, katastrofizm i futuryzm.

dwudziestolecie międzywojenne

epoka literacka, której ramy czasowe są rozmieszczone pomiędzy I i II wojną światową XX w., tj. lata 1918-1939. Charakteryzowała się podziałem na dwa podokresy, dziesięciolecia. W pierwszym dominowała poezja wyrosła na entuzjazmie związanym z odzyskaniem przez Polskę niepodległości. Drugie dziesięciolecie obfitowało w rozwój epiki, głównie powieści, a nastroje dzieł były już mniej witalne.