rym żeński

W rymach żeńskich powtarzają się: ostatnia samogłoska wraz z ostatnią sylabą szeregu (wersu) – półtorej zgłoski (sylaby) i jest najczęstszym występującym w poezji  rymem. Ponadto rymy dzielą się zależnie od rodzaju ich rozłożenia (występowania) w kolejnych lub dalszych wersach wiersza (rodzaje rymów). Zobacz też: rym męski.


Przykład z poezji

Bogurodzica (fragment)

Panno Święta, co jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! 2 Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
10 Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę

***

Adam Mickiewicz „Niepewność” (fragment)

Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,
Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;
Jednakże gdy cię długo nie oglądam,
Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam;
I tęskniąc sobie zadaję pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?


Zamień dialogi filmowe na rymowane

1 thought on “rym żeński

Leave a Reply