człowiek zlagrowany

Człowiek, który tak jak bohater literatury obozowej („Pożegnanie z Marią”, „Inny świat”), chcąc przeżyć, musiał podporządkować się panującemu w obozach zagłady „prawu dżungli” – prawu silniejszego. W lagrach (niemieckich) i łagrach (rosyjskich) więźniowie czekali na śmierć z wycieńczenia i głodu. Walczył zatem o kawałek chleba i to było ważniejsze niż wszelkie konwenanse.

Człowiek zlagrowany pod wpływem terroru, bicia, traktowania niczym zwierzę i zastraszania został zmuszony do wyrzeczenia się ludzkich odruchów. Instynkt przetrwania był tak silny, że każdy chciał przetrwać bez względu na cierpienie drugiego człowieka.

Człowieka zlagrowanego widzimy w opowiadaniach Borowskiego (niemieckie obozy zagłady – Auschwitz, Birkenau) i Herlinga-Grudzińskiego (sowieckie łagry – Jercewo).


Dodaj komentarz